اینجا زنی در من غرق شده و من برای نجاتاش جز قلم هیچ در چنته ندارم. پس مینویسم تا تنها او را نجات دهم. مینویسم نه برای تغییر جهان بزرگ بیرون که برای تغییر جهان کوچک درونام
این خانه روی شانهام را میبینی؟ نامم را همین بدان و مرادم را نیز همین بخوان. و اگر هوش سرشارت یاریات کرد که نام شناسنامهای صاحب این خانه را از زیر زبان من ودیگرانی که به این خانه میآیند، بکشی بیرون، خب یک هیچ به نفع تو ولی انصافا به فکر مچ انداختن نباش و نامم را جار نزن.
آخرین نوشتهها
- دست نوشته های پسرک برای یک مادر آشفته
- برای پسر در راهم
- خانه به دوش بودم، خانه خراب شدم
- زنی که برای پسرکش به ایران آمد
- بهار
- زنی که صاحب کلاههای رنگی بود
- همه ما خستهایم گلنساء
- بغض مضحک زنانه
- پریشان خاطری
- زن و زیبایی
- زن و چرچیل
- وقتی یک سقف آهنی دل از زن میبرد
- پاریس و پرسههای دل
- کدام خلوت؟
- خانه به دوشی
دوستان
وبسایتها
بایگانی
- شهریور ۱۳۸۸ (۲)
- تیر ۱۳۸۸ (۱)
- فروردین ۱۳۸۸ (۲)
- اسفند ۱۳۸۷ (۱)
- دی ۱۳۸۷ (۱)
- آذر ۱۳۸۷ (۱)
- مهر ۱۳۸۷ (۲)
- شهریور ۱۳۸۷ (۱)
- مرداد ۱۳۸۷ (۴)
- تیر ۱۳۸۷ (۵)
- خرداد ۱۳۸۷ (۸)
- اردیبهشت ۱۳۸۷ (۴)
دستهبندی
- روزانه (۳۲)
feed خانه به دوش
سلام
من داروگ هستم….
……………………………………………
ایمیل شد
خیلی عالی بود خیلی و این وصفتون از خودتون رو خیلی دوست میدارم
بانوی عزیز نمی خواهی سایتت رو خانه تکانی کنی؟
نورورز نزدیک است و ایستاده ایم تا بهار همچنان امیدوار و فعال، نه؟