زنی که برای پسرکش به ایران آمد
اینجا اگر کم نوشتم نگرانم نباشید . به ایران برگشتم تا با پسرکم برگردم به دهکده ام در آکسفورد . اما خانه به دوش تر از همیشه شدم اینجا….
در این خانه همیشه زن بوده ام اما در ایران ودر وبلاگ رسمی ترم نه . به ایران که بر می گردم زنانگی ام را در یک بقچه می بندم و می اندازم گوشه خانه تا راهی میدان کار شوم. نگویید چرا و توصیه و قصه و حدیث و هم نگویید که خودم به اندازه کافی می دانم که چه بیراه می روم اما اینجا ایران است و من در همین خانه با همین روحیه مردانه ام بار ها و بارها حساب برای عشوه های نداشته ام پس داده ام. اینجا ایران است و من به جای باز خواست شدن برای کار و نوشته ام روبروی قاضی بارها نشسته ام اما برای زن بودنم بازجویی شده ام. اینجا ایران است و گاه مردان همراه تو نیز بیش از آن که به زبان سبزت ببالند به روی زردت خیره می شوند حتی اگر هیچ برای دلبری نداشته باشی. ولی این همه ایران نیست و من مردانی را در همین خانه می شناسم که به قول مری رابینسون اگر نبود همراهی شان هیچ زنی به برابری نمی اندیشید. ایران خانه خسته من است که مدام دلم را می شکند و مکرر از خانه به درم می کنند اما این همه ایران من نیست و گوشه گوشه این خانه پر است از آنانی که انسان اند و یک لبخندشان به هزار کج خلقی بدخواهان می ارزد.
مدارکم در همین خانه به بند شده است و کمی گرفتاری دارم . معلوم نیست پسرکم طاقت گرفتاری هایم را داشته باشد یا نه اما به زودی در مورد اولین دیدارم می نویسم.
وقت غلط گیری این نوشته را ندارم . می روم اما گاهی که می آیم به این خانه تا ببینمتان . هر کس به دعا اعتقادی دارد بسم الله . اولین بار است که نیازمند دعا شدم تا برهم از این روزهای سخت و بلاخره با پسرکم بعد از نه سال روانه یک اتاق کوچک در آکسفورد شوم.
۴۰ نظر برای “زنی که برای پسرکش به ایران آمد”
نظر بدهید
آخرین نوشتهها
دوستان
وبسایتها
بایگانی
- شهریور ۱۳۸۸ (۲)
- تیر ۱۳۸۸ (۱)
- فروردین ۱۳۸۸ (۲)
- اسفند ۱۳۸۷ (۱)
- دی ۱۳۸۷ (۱)
- آذر ۱۳۸۷ (۱)
- مهر ۱۳۸۷ (۲)
- شهریور ۱۳۸۷ (۱)
- مرداد ۱۳۸۷ (۴)
- تیر ۱۳۸۷ (۵)
- خرداد ۱۳۸۷ (۸)
- اردیبهشت ۱۳۸۷ (۴)
دستهبندی
- روزانه (۳۲)
feed خانه به دوش
بجنگ خانه بدوش
خسته هم مشو
دعای خیرمان بدرقه ات
سلام دوست عزیز
نمی دونم کامنت قبلیم برات فرستاده شد یا خیر.
در هرصورت فقط خواستم مطمئن شم که بدونی یک نفر به جمع کسانی که برات دعا می کنند اضافه شد
قربانت
باران
تو کی رفتی؟ من که شوکه شدم!!
…………………………………………………………….
hefteye ghabl. irani age zang bezan . gir kardam
ey babab pas chera bikhabar rafti duste khubam
man negaranat hastam va omidvaram ke moshkelatat hal shavad
midani ke agar kari bood dar khedmatam
doaye kheyram badragheh rahat
ghavi o pirooz bashi
bargashtam. farda zang mizanam
دعا میکنم رها شوید از این دیار خراب و عزیز و از این مردم (غالبا) بدبخت و پست و بیچاره
خم شدن و نشکستن
خم نشدن و شکستن
کاش می شد با خیال راحت به همین سادگی گفت
“چیزی نیست بالام جان ،خیالاته ”
می خواستم بنویسم بعد از این همه گذراندن تلخی ها و درد حق ندارید از ناامیدی و در ماندگی سخن بگویید اما به خودم می گفتم تو که شلاق نخوردی چگونه می توانی از بردباری و تحمل درد شلاق بگویی …می خواستم برایت دعا کنم ترسیدم ندا برسد که تو دخالت نکن ما خودمان کارمان را بهتر بلدیم و می دانیم چه کسی را و چه موقعی از بلا برهانیم و یابه بلا برسانیم
از این جا مانده و از آنجا رانده یکدفعه یادم آمد که
دنیا فقط ایران نیست و ما هم تنها ساکنان این کره خاکی نیستیم به خودم گفتم می روم و جستجو می کنم کسانی که مشکلاتی این چنینی (چه شخصی چه اجتماعی و چه حقوقی )داشته اند را جستجو می کنم به عشق و درس گرفتن از آنها کمی امید می دهم به شما که دیدم ای وای وقت این را هم ندارم و بهتر دیدم هر چند جلوی قاضی معلق بازی است این را به عهده خودتان بگذارم هرچند شاید وقت و نیازش نباشد
با خواندن متن چشمانم تر شد اما هیچ شور به دلم نیفتاد و این یعنی این که وقتی دلم شور نزند هیچ اتفاقی نمی افتد و این یعنی اینکه این بار هم به خوبی و خوشی تمام می شود دیر و زود شاید اما سوخت و سوز (فکر نمی کنم بیشتر از دفعات قبل هنگام بودن در ملکوت) نمیدانم جزییات موقعیت شما را ولی می دانم مشکل لاینحلی نخواهید داشت مگر اینکه نخواهد با شما بیاید که آن هم فکر می کنم حل است با شرطی که گذاشته است
من این روزها بیش از همیشه دعات میکنم…دعا برای رهایی و دلخوشی تو و پسرکت… با همه اما و اگرها…
سلام …من سالهاست که به این جمله اعتقاد دارم :هرچه پیش روی سالک است خیر اوست …پس موفق خواهی بود! …سفر سلامت با کوله باری از خوشی برگردی.
یهکم مواظب خودت باش!
فقط یهکم!
موفق میشی ایمان دارم . چه نیروی بالاتر از نیروی مادری است
سلام خانه به دوش
اینجا خیلی ها خانه به دوشند
من هم دعا خواهم کرد برای تو و پسرکت
از ته ته قلبم برات دعا میکنم.
کاش کاری از دستم برمی اومد تا کمکی باشم.
YE GHARAR.FAGHAT YE GHARAR BEZAR BEBINIMET MASIHA.BA BEHNAZ BERI BIROON,MAN AGE BEBINAMET KOSHTAMETTTTTTTTTTTTTTTTTTT
…………………………………..
mobayle ghadimi ro daram . ba behnaz hamahang kon be didar deltangam
نه خودت گوشیو بر می داری نه داداشت؟من خیلی خیلی زینگ زدم .دختر کجایی؟؟؟؟؟؟
سلام. بگو پدر و مادرت دعایت کنند و من آمین میگویم.
خدا بهمراهت.
goodluck
اینجا هم سکوت …سکوتی نگران کننده و مرگبار
سلام.
با اینکه مدت هاست خواننده ات بوده ام اما تازه دو روز است که شناختمت. واقعا فکر نمی کردم این همه درد و رنج بر سر شما آمده باشد. بسیار زیبا می نویسی. اما کاش اینقدر غم انگیز نبود. هر چند که حق داری. هر که دیگر هم بود همین گونه بود و حتی شاید بیشتر. برایتان دعا می کنم. امید که موفق باشی.
سلام خانه به دوش عزیز
برایت دعا می کنم
برات دعا میکنم. امیدوارم همه کارات سرو سامون بگیره و بلاخره پسرت رو داشته باشی.
خوشحالم که سکوت شکست
امیدوارم دلتان بیشتر از این نشکند
امیوارم به هر چی که خوشبختیت رو با پسرت تکمیل میکنه زودتر برسی
سلام
باتمام وجودم برات دعا می کنم حتماً موفق میشی، شک نکن. شک کنی باختی.
زیبا…غمگین …خلسه آور
تمام مدتی که می خوندمت مثل اینکه در فضای خنک حبابی خاکستری رها شده باشم وبعد که تمام شد حبابم ترکید…
کجایی حالا؟پسرکت خوبه؟ دلم گرفت از این همه تنهایی…
movafaghiat ro barat arezu daram
سلام.با شعری از خودم منتظر نظرتم دوست گرامی
کجایی؟ چرا خبری ازت نیست؟
خدایان عمامه دارند
آه چه پرخند ه ام میگیرد
دفتر دینشان
پر از واژه ی وحشت
و سودای نفرت
و آهنگ جنگ
و در آن صلح به رنگ شمشیر است
و عشق به رنگ چوبه داری
با فته از موی زنی
آه اشک نفرتم میریزد ……
یاور همیشه مومن.تو برو سفر سلامت..
سلام دوست دیرینه من و ما: که هر وقت پاورچین پاورچین وخسته پای پر ارادّه ات به مام میهن میرسد، گوییا هزاران دل، بسان درّای هزار کاروان به جرّس بر میخیزد که هان چه غافل بنشسته اید که دیرینه یاری عزم دیدار دیار کرده است…و…/ قدمت خیر باشد که زردی چهره ات این چنین زرین و زرینه ها را به تلاءلو وا میدارد…دلتنگ توست ما و مام ما ای زرافشان دختر زیبای خورشید…
با ز هم سکوت اما در ایامی شلوغ کمی عجیب است !!!
سلام
خیر است!
salaam,
khoshhalam.
mosallaman kheyli moshkelat khahi dasht, vali hamoon moshkelatesh ham zibast
امیدوارم هـر چیزی که خوشحالت میکنه ، برات اتفاق بیوفته
من یک زنم
برده و سرور خویشم،
مادر صلح و دوستی
و دشمن عداوت و قهرم من.
آزادم بگذار
سهم من از زندگی همان است که بهره تو نیز
رهایم کن بگذار آن باشم که میخواهم که میتوانم که میکوشم.
هیئت زندگی را من به تو بخشیدم
آنزمان که تخم وجودت در نهاد خویش پرورندام
و شیره جانم را شیر دهانت کردم
تا حلال جانم را بنوشی و رشد کنی.
چه دانستم که پروراندم
دشمن جانمی در وجود خویشتن
که رسالتت به غلط به زنجیر کشیدن من باشد.
رهایم کن انگونه که رهایت ساختم از نهانخانه جانم
بگذار زندگی کنم پیش از آنکه
” دم فرو بندم از زنده گی”.
بگذار دوشادوش تو لذتِ زنده گی برم از زمین
پیش از آنکه فرو افتم در خاک سرد و نمورش
بهشت زیر پایم ارزانی مالکش باد
بگذار زندگی کنم
آنگونه که میخواهم
آنگونه که میتوانم
آنگونه که میکوشم.
جهنم زیر پایم ارزانی دیگران
بگذار بپوشم
بنوشم
بگذار زندگی کنم
بگذار آن باشم که میخواهم.
“فرهنگ”
یک ماه و اندی ست از این پست که خبر دادین به ایران می آئید گذشته و هنوز آپدیت نکردین . امیدوارم شامل مهرورزی این دولت مردم سالار نشده باشید !
سلام
خیلی گذرا و اتفاقی
راستش بیشتر به خاطر اسم وبلاگتون باز کردم وبلاگتونو
اما بعدش کامل ِ کامل خودنمش
خط به خطشو
همه چی
از یک انتظار ِ ترسناک
خبر میداد
.
و بعد به تاریخ آخرین پست دقت کردم
که بیشتر از دو ماه گذشته
.
راستش
نگران شدم
.
کاش یه خبری بشه ازتون
.
دعا میکنم
همه چیز خوب پیش بره
.
فعلا بای
سلام
خبری ازت نیست و خیلی نگرانت هستم توی وضعیت فعلی این مملکت. برات دعا می کنم و آروزی بهترینارو برات دارم.