بهار
بهار! زمستانم هنوز، نجاتم بده
نمیدانم چه کسی گفت این را و کجا گفت اما به دل زمستانی ما که نشست.
آمدم سال نو را به همه کسانم تبریک بگویم اینجا. مثل همیشه دیر آمدم .
۳۲ نظر برای “بهار”
نظر بدهید
آخرین نوشتهها
دوستان
وبسایتها
بایگانی
- شهریور ۱۳۸۸ (۲)
- تیر ۱۳۸۸ (۱)
- فروردین ۱۳۸۸ (۲)
- اسفند ۱۳۸۷ (۱)
- دی ۱۳۸۷ (۱)
- آذر ۱۳۸۷ (۱)
- مهر ۱۳۸۷ (۲)
- شهریور ۱۳۸۷ (۱)
- مرداد ۱۳۸۷ (۴)
- تیر ۱۳۸۷ (۵)
- خرداد ۱۳۸۷ (۸)
- اردیبهشت ۱۳۸۷ (۴)
دستهبندی
- روزانه (۳۲)
feed خانه به دوش
بازم خیلی دیر نیست
سال نوی شما هم مبارک
الیک عزیز به اشتباه پیامت پاک شد. برایت همین جا خواهم نوشت…
هنوز نو هست هم سال هم بهار
سال نو شما هم مبارک بهترین اتفاقات رو براتون ارزو میکنم
سر میاد زمستون
می شکوفد بهارون
گل سرخ خورشید باز میاد و شب میشه گریزون
با امید به سالی که در آغازش نیازی به دلتنگی برای ماهی قرمز حوض و همه آنانی که تن پوششان نو نمی شود نباشد
…………………………….
یه جنگل ستاره داره ….جان، جان یه جنگل ستاره داره……
کاش همه خانه ها به همین راحتی گشوده می شد
بهار بیاید دیر آمدنش هم غنیمت است
private
salam,
nemidoonam mishe inja rahnamaee khast ya na…..
!
……………………………………………….
سلام دوست عزیز.
بله اینجا اتاق ارزون هم پیدا می شه. اگر دختر باشی هم که من می تونم یه شب بهتون جا بدم و لازم نیست پول هتل بدین ولی بفرمایید کدوم دانشگاه درس می خونین و اینکه کمی بیشتر بشناسمتون در خدمت هستم.
سال نو شما هم مبارک.
سلام دوست عزیز نادیده.سالی سرشار از شادی برایت آرزومندم.
سلام امروز برای اولین بار نوشته هایت را خواندم من را نیز به خاطر بسپار.جنس ان چیزی که گم شده است بین من و تو مشترک است فقط نمیدانم که چیست. شاید یک خیال و شاید باوری نشسته ذر خیال.اما هر چه هست میدانم که یارای ازردن ایمانم را ندارد و هنوز با دیدن سیب سرخی عشق رازمزمه میکنم.خوشحالم از اشناییت. ارش
……………………….
خانه ات آباد . خوش آمدی.
بهارت سبز باشه عزیزم .
بگو ببینم پسرت رو آوردی ؟؟
بگو ….از فکرت بیرون نمی آیم
…………………………………
نه هنوز مهربانویی که نامت مادری می کند.
خیلی قلمت قشنگه کاش می تونستم مثل تو بنویسم
سلام
……………
سال نو مبارک……..
امیدوارم سال خوبی داشته باشین سرشار از لبخند و شادی
بهار که بیاید
شقایق هم می آید
شقایق که بیاید
غصه می رود
آخ
اگر بهار بیاید
سلام …سال نو مبارک …به امید داشتن دلهای بهاری پر از شکوفه های امید و روزهای آفتابی وروشن به دور از ابرهای تیره دلتنگی و طوفان های سخت…به امید رسیدن به آرزوهای رنگارنگ برای همه …
دیر آمدی اگر در شعرم
اما هنوز
آنجا می نشانمت که باید
که من تو را می شنیدم
رسا باد ! آوای آشنات
که کلام تو ،
تکرار ما بود .
………………………
چه ناز بود مهربانی ات
راستی سال نو مبارک
من یه روز قبل از اینکه برم بیمارستان نوشته قبلی ات را خوندم و اییییییییییییییی اشک ریختم. امیدوارم زودتر به بچه ات برسی. گاهی خودنم را جای شما می گذارم و حس می کنم چقدر صبوری و چقدر سخت بهت گذشته نازنین.
برات ارزوی بهترین ها را دارم و منتظر خبر شاد وصال مادر و فرزند هستم
تازه با خانه به دوش آشنا شدم. نمی تونم بگم تو رو درک می کنم یا نه من هم مثل تو یک زنم شاید زنی با کلاه رنگی مثل دوست تو. من اون رو بیشتر درک می کنم. سهم تو زندگیت بود اما آیا واقعا اون زندگی تو بود. خدا در یکی از آیاتش آورده خلقناکم ازواجا من انفسکم. یعنی از خودتون براتون جفت آفریدم. ازت خواهش می کنم به همسر سابقت خوب فکر کنی که آیا از جنس تو بوده؟از روح تو بوده؟
به نظرم باید دوباره شروع کنی. فکر کنم بهتره اول دنبال خودت بگردی. این قدر در گذشته اسیر نباش . اگه دور و برت رو خوب نگاه کنی اون کسی که از جنس تو هست رو خوب می بینی.
دوستت هم خیلی سختی کشید من اون رو خیلی خوب می فهمم. خیلی سخته آدم به خاطر دلش نقش آدم بده رو بازی کنه. من که نتونستم. ببخشش.
پروانه قشنگ از این پیله گذشته بیرون بیا . سهم تو خیلی بیشتر از ترحم انسانهاست.
……………………………………………………………..
این جمله را بارها و بارها به دوستانی که مرا می شناسند گفته ام : سختی که دوست من کشید بیشتر از سختی هایی بود مه من در آن زمان کشیدم . چون بی شک بدی کردن همیشه سخت تر است …اما گفتنی ها زیاد است نازنین
راستی سال نوت مبارک
to khod bahariiii
sale no mobarak baharitarin dokhtare zamin
سلام خانه به دوش نازنین
سال نو مبارک
دنیا با همه وجودش ادم ها را تو خودش غرق می کنه
و من هم گاه غرق می شم
گاهی باید درخت بود و جوانه زد و گاهی باید برگ ریخت و لخت باقی موند
دل به باد می سپارم و کولی آواره دنیایی می شوم که هیچ خانه ای استوار نیست تا دمی در آن بتوان آسود
بهاری بودن سخت است اما می توان چون باران بهاری بود
گاه نم نمک باید بارید و گاه سیل آسا
جاری باش همیشه
فکر کردم دیگر به این جا دلی نداری و رفتهای. من هم ترکت کردم که در قاموس من بهترین کار “زودتر” دل کندن است. به همین سادگی(!)
اما حالا که هستی، من هم هستم. به همین سادگی.
پس سلام و عیدت مبارک. و چون حدس میزنم سنت از من کمتر باشد نصیحتت میکنم که دلت را “خودت” بهاری کن. به همین سادگی.
دیدی چه توجیهی برای نصیحت پیدا کردم؟ به همین سادگی.
………………………
چون نصیحت نابی هست می پذیرم و قدردانم
private: salam khane dar ghalbe aziz,
doost dashtam biam pishet ke nashod, vali kheili kheili khoshhal shodam, ke adam ha ee hanooz hastan ke aghleshoon daste e delshoone, khosh hal shodam az inke adam ha ee hanooz hastan ke mohebat nadide, mohebat mikonan, …, khosh hal shodam az inke too in 6 miliard nafar, ye adam e khoobe dige ro ham peida kardam, …, omidvaram safare khoobi bashe, va rahat visat ro begiri, ke motmaenam hamintor ham khahad bood, masih jan, barat behtarin ha ro arezoo mikonam!
elika
salam nazanin chera khili vaghte chizi naneveshti ma montazere ghalame ghashanget hastim akhe……..
این پیام را “دختر آبادی” برایم گذاشته:
“سلام سال نوی شما مبارک ببخشید مزاحم شدم من تازه کارم واسه خانه به دوش خواستم بیام بزارم نشد میشم بهش بگین دختر ابادی سلام می رسونه ومنتظر اینه جواب سلامشو بدین….ممنون اگه میشه کمک کنید وراهنمایی تا بتونم براش بیام بزارم بازم مرسی…”
از وبلگ من دیدن کن وآنرا به دوستان خود هم معرفی کن تا با عضویت رایگان در این سایت به صورت ماهیانه حقوق دریافت کنید”۱۰۰%واقعی من که امتحان کردم درست بود تو را نمی دانم.[گل]
سلام
سال نو مبارک.
خانه به دوش عزیز امیدوارم که سالی سرشار از سلامتی و نشاط داشته باشی.
دوست ناشناخته آنور آبها
آرشیوت را به تمام خواندم. دلم برایت هزار تکه شد. برایت قاصدک آرزو می کنم تا بهترین ارمغان و خبر را برایت بیاورد. هزار قاصدک خندان برای تو وبرای آنکه دوستش می داری.
گم کرده ام
موی سیاهت را
در تاریکی شب
چشمان آبیت را
درآبی دریا
تا در کدامین نقطه باز یابم ترا
صفا و مروه می روم
بین تاریکی شب و
آبی دریا
پ ن
فکر نمی کنید توان نوشتن بیشتر از این ها را داشته باشید(عجب غیب گویی)
اگر وقت اجازه بدهد بنویسید بیشتر تا ما هم بیاموزیم بیشتر
اینجا، آنجا- از دل از عقل از رویا یا حداقل از گذشته ها
انگار عجله کردم(در مورد کم نوشتن شما)گناه از من نیست گرانی بیداد می کند ۵۰۰ تومان !!
شرمنده
گاه می اندیشم خبر مرک مرا با تو چه کس خواهد گفت
آن زمان که خبر مرگ مرا می شنوی
روی تو را کاشکی می دیدم
شانه بالا زدنت را بی قید
و تکان دادن دستت که مهم نیست زیاد
کاشکی می دیدم
گاه می اندیشم چه کسی باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد
این و برات نوشتم چون بدون اینکه ببینمت و بشناسمت
بهت خیلی خیلی زیاد فکر می کنم
امیدورام تمام گمشده هات و زود زود پیدا کنی