زن و چرچیل
انگلیس گرانیاش پدر در میآورد اما کافیست کمی زیرک باشید تا زیر و بم زندگی ارزان را درآورید و به عمر کوتاهی که در دیار غربت می گذرانید مدام غصه پول و چرتکه انداختن هر آنچه که می خری با واحد پول ایران گریبانت را نگیرد.
لندن که باشی برای یک اتاق کوچولو کمترین قیمتی که تقدیم می کنی چهارصد پوند است و یا به همان عادت سمج ایرانی بهتر است بگویم هشصد هزار تومن است . ماهانه برای مترو هم با کارت استیودنت می توانی نزدیک هفتاد پوند بدهی که میشود نزدیک به صدو پنجاه هزار تومان.
حال تصور کن شوهر و پدر و خلاصه مرد بالای سرت نباشد و مجبور باشی دخل و خرج ات را خودت ردیف کنی خب معلوم است میشوی اینی که من شدم. کوچ می کنی به آکسفورد از همان کالج انگلیسی منتقل می شوی به شعبه اش در آکسفورد و به جای چهارصد تا، دویست و نود پوند اجاره می دهی و پول مترو هم به دلیل نبودن مترو در این شهر و نزدیکی و کوچکی و در دست رس بودن تمامی مراکز خرید و تحصیل و همه و همه چیز میپرد . پس تو می مانی و صدو نود یا همان گردش کنیم میشود دویست پوند پس انداز یعنی نزدیک به چهارصدهزار تومان پس انداز. نه ، انصافا چهارصد هزار تومان پس انداز کم است ؟
به نظر من آنقدر زیاد هست این مبلغ که حالا بشود برایش نقشههای شیطانی کشید یعنی یک ماشین نقلی ارزان دست و پا کرد و ماهی دویست هزار تومان از آن مبلغ پسانداز شده را برای خرج ماهانه ماشین کنار گذاشت. یعنی لندن آشفته را رها کن و بیا در آکسفور آرام و زیبا و آنوقت به جای پرسه زدن و نفس کم آوردن در زیرزمینهای شلوغ از باران پر از سبزی اینجا بنوش و آخر هفته نیز راهی دهکدههای اطراف شو با موسیقی ناب ایرانی و همسفران ناز انگلیسی. پیرمرد و پیر زن نازنین که نمی دانند شجریان و دلکش چه می خوانند اما “جان” با من و موسیقی و آوازم همراه میشود و زیر لب زمزمه می کند تا برسیم به ” ووداستاک ” همان شهری که وعده داده بودم با ماشین خودم باید بروم.
کاخ” بلنهام” زادگاه چرچیل در این شهر است و معماری حیرت برانگیز کاخ و باغ و دریاچه رویایاش می تواند ساعت ها تو را اسیر کند . بمانی و بخوانی و به رفتن فکر نکنی . بروی به روزهای جنگ میان فرانسه و انگلیس و روزهای پس از آن که ” وینستون چرچیل” در یکی از این اتاقکها چشم باز میکند و بعد بروی در دهکده “بلیدون” ببینی که مردم انگلیس کماکان قدردان نقشآفرینیهای چرچیل هستند و مزارش را در کنار سایر شاهزادگان دیگری که خسبیدهاند، گلباران میکنند .
بیربط است اگر بگویم همانجا یاد خنده های مردی می افتم که صدایم می کند چرچیل و لابد نتیجه میگیرد که اساسا همه زنان به تنهایی خود یک چرچیل اند.
“آیرلین” درست عین باقی پیرزن های انگلیس چنان مرتب و تمیز است که پوست اش برق می زند از تمیزی با تمام صورت می خندد از این تعبیر و می گوید که برای چرچیل کوچولو حاضر است یک وعده غذای مخصوص انگلیسی یا همان “فیش اند چیپس” را در دهکده” کدلینگتون” ترتیب دهد.
من مثل همیشه گرسنه و پرشتاب غذا می خورم و او در تصورش هم نمی گنجد که بدون پیش غذا هم میشود یک راست رفت سراغ غذای اصلی . ” جان” و “آیدرین” دو جنتلمن تحصلکرده انگلیسی که از قضا همانند مردان تحصیلکرده ایالت خودمان اصراری ندارند کسی پسوند ” دکتر ” را ابتدای نامشان بگذارد، نیز پیش غذا سفارش می دهند . من ولی غذای اصلی را تا انتها بلعیدهام و بعد نوبت به غذای اصلی و دسر بعد از قضای آنها که میرسد باور می کنم که این همه آداب میز انگلیسی را رعایت کردن از من یکی بر نمی آید و البته با جوانترهای انگلیسی مشکلی ندارم . با ” الیوت ” صاحبخانه اولم و ” امی ” صاحبخانه دومم درست عین دوستان ایرانی ام میرویم دانگی غذایی می خوریم و از این همه مراسم خبری نیست. به هر حال این روزها بهترین دوستان من همین پیرزن و دو پیرمرد انگلیسی هستند که حتی خود انگلیسیها هم باور نمیکنند که آنها مهربانی را بر من تمام کرده اند در انتقال تجربیات شان و شناختن فرهنگ و آداب و مکان های تاریخی و زیبای آکسفورد و دهکدههای بینظیری که همه تنهایی و دلتنگی ام را لابلای درختانش گم می کنم .
۴۷ نظر برای “زن و چرچیل”
نظر بدهید
آخرین نوشتهها
دوستان
وبسایتها
بایگانی
- دی ۱۳۸۷ (۱)
- آذر ۱۳۸۷ (۱)
- مهر ۱۳۸۷ (۳)
- شهریور ۱۳۸۷ (۱)
- مرداد ۱۳۸۷ (۴)
- تیر ۱۳۸۷ (۵)
- خرداد ۱۳۸۷ (۸)
- اردیبهشت ۱۳۸۷ (۴)
دستهبندی
- روزانه (۲۷)
برچسبها
feed خانه به دوش
salam , ghabl ham azat nazar khaste boodam va sange tamam gozashte boodi , omidvaram in bar ham komakam konid! man taze be uk umadam, va yekrast umadam manchester , 10 rooz tatili daram mikham bedoonam age too in 10 rooz biam london , az studnt card motoonam estefade konam, chon inja too manchester faghat ye masir haye khasi ro mishe az student card estefade kard, va masalan baraye man ke khabgah ham hoomeye shahre aslan fayede nadare! mamnoonam age betooni rahnamaeem koni!
………………………………………………….
بستگی داره چه استفاده ای بخوای بکنی . برای تیکت مترو نمی تونی چون باید قبلا اپلای می کردی . برای تخفیف های سینما و چیزهای دیگه بله می تونی استفاده کنی . خوش بگذره و خوب باشی تا همیشه .
salam
onghadr khob az onja tarif kardi ke havas kardam ye sar be Oxford bezanam. allbate har vaght ke mesle shoma yad gereftam pasandaz konam. kash az on manazer ham aks mizashti. hamishe shad bashi
………………………………
میزبانت می شوم وقتی بیایی. عکس هم به چشم .
بی تعارف من یکم از پیرهای خارجی می ترسم!نمیدونم چرا…روزهایتان این روزها آفتابیست…نه؟!بوی خوبی از وبلاگتان آمد!بوی فیش اند چیپس!
……………………………………………….
آخه شانتال عزیز اینجا خارجی ماییم نه اونها پس این اونهان که باید بترسن نه ما. مهربان اند وقتی مهربانی ببینند.
سلام.
خواهشم این است که خوب فرابگیرید چرا که همین زودیها ما هم راهی آنجا هستیم و در همه چیز صفر. و همهاش داریم از این مینالیم و میترسیم که نکند در دیار غربت بلایی سرمان بیاید آن سرش نا پیدا…
و خواهش دیگر این که : به فکر یک فتوبلاگ هم باشید با این عکسهای خوبتان…
خوب به تصویر کشیدی
خیلی خوب
آنقدر خوب که چند دقیقهای در خیالات بسر بردم
………………………………………………………………
با خیالات زنده ایم ما. ممنونم عزیز.
خوبی می دونم… احساس کلمات عجب بی نقص منتقل می کنن تپش چیزی رو که اون تو توهای سینه آدم می تپه… خوبی می دونم، فقط اینکه چی قلب گنجیشکیت رو اینطور به صدا انداخته… بوووووووووس……………
………………………………………………………………………………………..
نمی دونم ندا . این روزا از همه طرف ما امید شدم هیچ کس نیست و نمی تونه بیاد برای همین با داشته ها دارم کنار می ام تا نداشته ها . اینطوری خوبه .
خانم خوشگل، چقدر بگم بیا اینحا، به خدا هم فیش اند چیپس داریم هم مول اند چیپس. تازه، چرچیل هم داریم و آن هم چه چرچیلی! ولی با همه این ها که میگی حالتو می فهمم و امید که خوب باشی و سبک مثل پرنده. به یادتم.
………………………………………………………………………………….
بلاخره میآم و با هم بروکسل را فتح می کنیم. بی تو اینجا مول نمی چسبه.
سلام …عجب عکس رویایی …با توصیفات خوب و اون عکس می شه کمی زیبایی اونجا رو تجسم کرد…همیشه شاد باشی
برو حالشو ببر
سلام
همیشه به سفر…..
توصیف خوب و زیبایی بود پر از احساس…
سلام خانوم خوشگله که فقط کارمون شده دیدنت از پشت توی این عکسهای کوچولو…
چه خوب که باز نوشتی…..فکر کردم دیگه این ماشین بهت فرصت نوشتن نمی ده!!!! خوش بگذره حساااااابی
……………………………………………………………………………………….
رو بر گرداندن از من بر نمیآید . بگذار دوربین ها همچنان به این شیوه عادت کنند.
دلم آب شد بی مروت با این عکس ها.حسابی حال کن. نوش جونت. راستی اگه من اومدم منو هم اینجا ها می بری؟
دوست دارم یه عالمه.
………………………………………….
تا ته جنگل ها می برمت . می شناسی منو که…
خانه بدوش هم خانه بدوش های قدیم دل آب می کنید یا واقعا …آخه می دانید ضرب المثلی هست که می گوید صدای دهل شنیدن از دور خوش است …فکر می کنم باید فکرتان راحت باشد برای لذت بردن از مکان و زمان که امیدوارم این طور باشد
…………………………………………………………………………..
کاش فکرم راحت بود.
من که میدونم این به روی خود نیاوردن ها هیچ دردی رو دوا نمیکنه عزیزم .. ولی تو غصه نخورعزیز من
سلام
قبل تر ها یکی دو باری اینجا رو اتفاقی خونده بودم . نوشته هات به دل میشینه و همه چی رو خیلی زیبا و پر انرژی به تصویر میکشی . ” پاریس و پرسه های دل ” به دلم نشست . تا بیست رو دیگه میشه سرزمین آینده برای ادامه زندگی . کوچ از این دیار !
شاد زی ، مهر افزون
حامل این پیغامم از طرف دختر آبادی برای شما با سلام و مهر فراوان : توی یکی از همین خونه ها یکی اتیش گرفته تو اومدی اما کمی دیر با این وجود تجلی کردی گلم دل منو اتیش زدی یکی داره تو چشات تو صدات ولای انگشتات گم میشه یکی هوس کرده بیفته تو دستات وخودشو غرق کنه یکی اینجا سردشه یکی همش زمستونه یکی بغض تو گلوش گیر کرده یکی دل تنگه تو همین خونه همین نزدیکی ها اتیش گرفته میسوزه و بی صدا داد میزنه کسی هست یه چیکه اب بریزه رو دلش شاید خنک بشه/ //
………………………………………………………………………………………………….
برگردم ایران خودم باید برام براش وبلاگ رو راه بندازم و یک ایمیل هم درست کنم . مثل اینکه تو اون آبادی کسی نیست خونه نیمه اش رو راه بندازه .
دست از اتول سواری کشیدیدی بانو وما را به این چند سطر میهمان کردید…سپاس….دلم برااات تنگه
…………………………………………………………………..
کاش به دلتنگی عادت نکنیم نازنینم.
salaam. man ham mehmoon e khooneye cherchil boodam. jaye besiar zibaee bood. age inja too iran bood hatman ta hala toosh chand ta borj e cherchil sakhte boodan!
سلام منم به زودی عزم انگلیس هستم و لندن را هم به خاطر شلوغی و گرانی اش دوست ندارم لطفا اگر اطلاعاتی دارید که بدرد من میخوره در مورد کاهش هزینه ها یا مثلا بیمه یا اینکه چه راههایی وجود داره بعد از تحصیل اونجا بمونم؟ممنون میشم
سلام دوست قدیمی . خوشحالم میبینمت . راستش با مطالبی که از شما خوندم در باره ایرانی ها و مقایسه ای که داشتی با مردمان جایی که الان هستی حس میکنم نمی تونم حرفی بزنم مبادا که بگی اینم هر کی که هست ایرانیه و لابد باید مراقب خرده شیشه های این وحشی ایرانی هم باشی . شاد و موفق باشین .
در اندرون من بشارتی هست…
عجبم می آید ازین خلق که بی این بشارت شادند…
تولت مبارک عزیزم. هزار ساله بشی.
شب بهت زنگ میزنم.
تولد،تولد،تولدت مبارک پری دریایی من…تنهایی خودمون با جای خالیت تولد می گیریم تا بیای…خوبه عزیزترینم.
این بالایی رو من نوشتم با اسمه ریحانه فرستادمD: ،البته ادبیات زیبای ریحانه خودنمایی میکنه ،قابل تشخیصه…راحیل:( تولد،تولد،تولدت مبارک پری دریایی من…تنهایی خودمون با جای خالیت تولد می گیریم تا بیای…خوبه عزیزترینم.)
سلام
خوشحالم که دوز اه و ناله ات که شاخصهء زن ایرانی است دارد کم می شود چون تصمیم گرفته ام که اگر از این پس نوشته های سوزناک از زندگی خودت را بنویسی نخوانم!
از طرف دختر آبادی : تو سحر نمی دانی تو فقط روحت را که بزرگ بود وسنگین گستراندی گفتم زمستان شده ام وتو دلت برایم سوخت بس روحت را که بزرگ بود وسنگین مثل چادری روی من کشیدی وذکر عشق خواندی تا سوختم توسحر نمی دانی نفسها یم به شماره افتاده بود روح من با تنفس تو می تبید گفتی …ومن دیگر نفس نکشیدم وروح از تبش ایستاد گفتی نکند تو را کشته باشم نکند مرده باشی بس روحت را از روی من بر چیدی غیب شدی گفتی سحر نمی دانی اما جادویم کردی برای تو وخانه بدوش باز کبوترم می شوی برایش بگو حرف دلم را ممنونم
من یک دوست نازینی دارم که تولدشه و خواستم از همینجا بهش بگم تولت مبارک.
تولدت!!
سلام
امیدوارم که موفق باشی خیلی روان مینویسی. توصیف کردنت بی نظیره.بازم سر میزنم مثل مامان لنگ دراز که غربت رو کمتر حس کنی دوست من.نامه ی شماره ی ۱ مامان لنگ دراز.
حال تصور کن شوهر و پدر و خلاصه مرد بالای سرت نباشد !!!!!!!
balaye sarat …???
چند دقیقه دیگه تهران افطار میشه.زولبیا و بامیه،اش رشته،شله زرد اووووووووووووووم
حالا هی دل اینو اون رو با عکس ها اب کن!
دوست دارم غریب اشنا
نامه ی شماره۲مامان لنگ دراز
برم که……..
دلت که می گیرد / راهی نداری مگر / یافتن دلی دیگر که / به “بازی” اش دلخوش کنی / … دل ِ گرفته دل ِ باز دوست دارد … گرفته گی بازی می خواهد … راستی دفعه ی بعدی که آمدی ایران … یادم بده چگونه از رودخانه آب بخورم …
راستی به بر و بچه های فنی سایتت بگو سیستم کامنتیگشان خیلی دقیق کار می کند … بی وجدان نمی دانم چرا همه رقمه خطا می گیرد … من یکبار پای چپم را بالا گرفتم و دکمه ی سابمیت را زدم خطا گرفت … یکبار هم انگشتم توی دماغم بود … لطفا از طرف من بگو زیادی حساسیت به خرج ندهند …
یه روزی خانه به دوشی همه رسم بود اما. که نه رسم دلیل آمدن بود. اما خانه به دوشای امروز رو ببین.نه اهل کوچ که اهل همین کوچه هاند. که چنبر زده چون ماری نهنگ آسا که اهل کوچ را بدراند. ..
سلام
تولدتون مبارک…..
نکنه شما واسطه مدرک کردان از آکسفورد بودید…
سلام عزیز
بیادت هستم و از راه دور میبوسمت.مدتی است فیلتر شدم و اینترنتم تو خونه کار نمی کنه فکر میکنم با فیلتر شدنم ربط داره به هرحال سعی میکنم برگردم
حالا که اینجور شد تا شما باشید که برای کردان مدرک از آکسفورد جور نکنید (نیشخند)
……………………………………………………………………………………………………………..
خوشم میاد یه وزیر رو دستون باد کرده و حالا هر جا اسم آکسفورد می آد یقه می گیرین . بدجنس هم باشی خوش اومدی.
برای شما سلام و محبت فراوان دارند دختر آبادی…
کجایی زیبا ترینم؟؟؟؟؟
سلام خانه بدوش عزیز
یه سوال داشتم خواهرشوهرم یه خواستگار داره ساکن منچستره .. اقامت داره …به نظرت چقدر میتونه بهش اعتماد کنه ؟ شما حتما از ایرانیهای ساکن اونجا اطلاعاتی داری؟
چه خوب.
این روزها که می گذرد به سایه ی درختی فکر می کنم که عجیب منتظر من است.نه همسفری دارم(هرچند پیر و با دیسیپلین های خاص) و نه جایی از درخت می دانم…
سلام
…………..[گل]
یادت باشد حتی در بن بست ها نیز راه آسمان باز است.پرواز را بیاموز
من شمال و جنوب جهان را نمی شناسم
من لندن و آکسفورد و کاخ بلنهام را نمی دانستم
سر آغاز تمام پهنه ها
فقط میدان توپخانه و کوچه های سرچشمه بود
می رفتم میدان توپخانه را دور می زدم
و باز می آمدم همانجایی که زنی فال حافظ و عشوه ی ارزان می فروخت
شناسنامه ای کهنه و پیراهنی پر از بوی پونه
گاگاهی هنوز سراغ گنجه مادر بزرگ می روم
می دانم تمام پروانه های آن مرده اند
و گاگاهی میروم تا بوسه تا نقل و پولکی
تنها دعا کن کسی لای کتاب کهنه را نگشاید
من از حدیث دیو و دوری از تو می ترسم…
خوش خوش باشی چرچیل ببخشید خونه بدوش خانم
امیدوارم حالت خوب باشد
حال ما هم خوب است ولی
تو باور مکن.
سلاااااااااااام. کجایی پس؟؟ دلتنگیم ها، نکنه سفرت زودتر شده، هان؟ دست بدهد، تلفن می کنیم اگر عنایت فرموده جواب دهید. اجالتا بوووووووووووووووووووس.
با این همه آدم دورم خیلی عجیب تنها شدم خانه به دوش!
کجایی ناز گل من ؟؟؟
تلفن می زنم جواب نمی دی … کسی رو مثل من عذاب نمی دی. نیر دیگه بسه ! بیا یه بار وفا کن.
دوست دارم یه عالمه و دلتنگم بد جور.
هوا می خوام …
سلام خانومی …مدت زیادی است که نیستی …معمولا نگران می شوم از اینگونه نبودنها که هی بیایم و ببینم که هنوز نیامده ای !!امیدوارم هر جا که هستی شاد و سلامت باشی..زود بیا .